Üvey Türk Çılgın Gecesi Abiyle Kızının

O üvey denen belayla aynı evde yaşamanın sıkıntısı işte… Önce kavga gürültü, ağız dalaşı, müteakiben bir bakıyorsun nefesim kesilmiş, dilim çözülmüş, azcık sövüyor azcık yalvarıyorum. İstemem diye kıvranırken bile bedenim onu çekiyor, dilim durmuyor, sanki inatla daha da fazla konuşturuyor. “Yapma, etme!” derken içimden başka şeyler geçiyor. O deli gibi bastırdıkça ben daha bol çırpınıyorum, hırçın, asi ancak en sonunda pes eden bir sokak kızı gibi… İşin özü; hem laf hem zevk eksik olmadı o gece.