Yaparım İşte! Ben Böyle

Köy meydanında sabah erken saat… Herkes kahvesini yudumlarken, Ramazan ağabey yine yüksek sesle böbürlenmektedir. “Ben böyle yaparım işte!” diye bağırır, şundan dolayı kimse onun kadar seri odun kesemez, kimse onun gibi imeceye neşe katamaz! Gençler alttan alır ancak içten içe bir yarış başlamıştır. Günün sonunda odun değil, kahkahalar yığılır meydanın ortasına. Herkes yorgun lakin keyiflidir — zira köyde hayat bazen küçücük bir iddiayla, bazen de kocaman bir gülüşle güzelleşir.